Archive for July, 2008

Virtuele rondleiding in Maendeleo en het Ahadi-Instituut

Tuesday, July 15th, 2008
door

Het heeft een tijdje geduurd, maar eindelijk verschijnt er dan toch een nieuw berichtje op mijn blog. De grote vrees van elke westerling, Malaria, kreeg me in zijn macht en dwong me een paar dagen in bed te blijven. Ik was een beetje gefrustreerd door deze verplichte immobilisatie, maar mijn collega Jean was zeer streng: zelfs het verslinden van de vele romans die ik bij heb, vond hij te inspannend. Met de ziekte valt dan ook niet te lachen… Maar goed, ik ben er, dankzij de vriendelijke zorgen van dokter Chantal en de doeltreffende medicijnen die ze me voorschreef, weer helemaal bovenop geraakt. De mensen hier zijn bijzonder attent en ik werd door iedereen in de watten gelegd…

Hoogste tijd om jullie eens te laten zien waar ik gevestigd ben in Kigoma. Onderaan deze post vind je twee links: ééntje leidt naar de plattegrond van de gebouwen hier en een andere gaat naar een nieuw fotoalbum dat ik aanmaakte om jullie hier een virtuele rondleiding te kunnen geven. Onderstaande tekst moet de foto’s een beetje verduidelijken.

De eerste foto geeft een mooi beeld van de straat waarin het instituut gevestigd is. Deze aardewegen zijn de meest voorkomende wegen hier in de buurt. Er is een geasfalteerde weg die door de dorpskern leidt, maar die toon ik wel eens een volgende keer, wanneer ik jullie meeneem door Kigoma.

Het volgende plaatje toont de toegangspoort van het centrum. Links ervan zie je een bord, die in een close-up wordt getoond in de volgende dia. Zoals je merkt zijn hier verschillende “organisaties” gevestigd: Ahadi (het cetrum voor afstandsleren), Maendeleo (een opvanghuis), Chemchemi (een onderwijscentrum, onderdeel van Ahadi), en ADEN (de computerklassen van Ahadi). Na nog een close-up van de toegangspoort die indringers ‘s nachts moet buitenhouden, gaan we de campus binnen. Ik nam twee foto’s van een jongentje dat toevallig op de trap zat van het eerste gebouw van Maendeleo. Dit gebouw is nogal donker en ik nam er niet veel foto’s, maar de salon biedt een uitweg naar de binnenplaats, dus heb ik deze zitruimte wel gefotografeerd. Vervolgens gaan we naar buiten, naar de centrale ruimte in openlucht waar je de afwasplaats (zie foto), de eetruimte en de toegang naar de andere gebouwen vindt. Je ziet op een foto de toegang tot de slaapvertrekken van de jongere bewoners. Zij slapen allemaal in dubbelbedden. Ik keek nog even achterom en fotografeerde de twee ingemetselde containers. De linkercontainer vormt onze ICT-reparatieruimte. In dat lokaaltje kom ik echter liefst zo weinig mogelijk, want het is er overdag erg warm, donker en vooral stofferig… De plaats wacht nog op een grondige schoonmaakbeurt. Ik wacht echter nog even tot het boeiendere werk klaar is… 😉

Op de volgende afbeelding zie je een close-up van de papegaai van Maendeleo, die steevast alles wat de bewoners zeggen, imiteert. Vanmorgen heb ik hartelijk gelachen met de vier Vlaamse dames die hier gisteren zijn aangekomen en de papegaai imiteerde de uitbundige lach van één van die dames beter dan de beste stemmenimmitator, wat natuurlijk voor nog meer hilariteit zorgde…

Op de volgende dia zie je een beeld van de primitieve keuken waar enkele bewoners elke dag voor een maaltijd voor de hele gemeenschap zorgen. Het menu is erg eenvoudig: ‘s morgens eten we zoete aardappel die de dag ervoor werd gekookt, ‘s middags is er rijst met bonen en ‘s avonds bonen met rijst. De groene blaadjes die de jongen op de foto aan het bereiden is, is een soort spinazie die vooral ‘s avonds aan de bonen wordt toegevoegd. Toen ik mijn camera bovenhaalde om deze foto te maken, stopten de keukenverantwoordelijken heel zedig met praten en gingen ze keihard aan het werk… Wanneer de camera terug naar beneden ging, werd de babbel rustig hervat. Heerlijk hoe men hier zonder stress door het leven kan wandelen!

De volgende foto geeft een mooi beeld van de binnentuin, waar de gastenkamers en de kamer van Br. Stan gevestigd zijn. Mijn slaapkamer bevindt zich aan de linkerkant en mijn bureautje kijkt uit op de mooie bomen en het tafeltje waarrond de dames zitten te kletsen. Het is een leuk zicht wanneer je aan het werken bent en zo ik kan nauwgezet het gemeenschapsleven volgen. De volgende drie foto’s nam ik gisterennacht en deze tonen mijn verblijfsruimte hier. De eerste is een beeld van mijn bureau, waarop mijn computer zoals steeds een prominente plaats inneemt. We zijn hier om te werken, niet waar? Mijn slaapkamertje met muskietennet kan je zien op de tweede foto en ten slotte kan je een blik werpen op mijn – welliswaar erg eenvoudig – badkamertje. Een douche en internettoegang op je kamer, wat wil je meer als vrijwilliger?!

De ingang van de slaapvertrekken van de oudere jongens heb ik ook toegevoegd aan het album, gevolgd door een beeld van het droogrekje waarop de bewoners hun kleren te drogen hangen. Iedereen wast hier, vooral op zaterdag, zijn eigen kleren. Men wordt hier zoveel mogelijk tot zelfredzaamheid opgevoed.

De volgende foto geeft een beeld van de (officieuze) toegang tot de burelen van Ahadi, maar daarover straks nog meer, we gaan eerst naar het tweede gedeelte van de campus: de andere gebouwen van Ahadi. Op de eerste foto van deze reeks zien we links vooraan de slaapvertrekken van de oudere jongens, gevolgd door het gebouw van het ADEN-centrum, waarvan ook een close-up is toegevoegd. Daarna kijken we eens naar de bouwwerf die ooit een heus conferentiecentrum zal vormen. In het centrum moeten klaslokalen, slaapvertrekken, vergaderzalen en een internetcentrum worden opgenomen. Momenteel is het nog even wachten op vers budget. We gaan verder en krijgen een beeld van de klaslokalen van Ahadi. Ik toon jullie nog wel eens de binnenkant van zo’n lokaal, misschien tijdens één de lessen die ik er zal geven? Ik hou jullie op de hoogte!

Het is niet echt een heel esthetisch beeld, maar ik heb toch maar de – voor mij erg belangrijke – satellietschotel toegevoegd, die voor sommigen bij het wegvallen van de internetconnectie een bron van ergernis vormt… Misschien dat ze daarom voorzien is van een beschermende omheining?

Ik sprong ook even binnen in de bibliotheek die een plaatsje kreeg tussen de leslokalen. De vele boeken die je er ziet staan, worden vanaf morgen ingegeven in de kersverse computersoftware die ik installeerde. De bibliothecaris (te zien op de volgende foto) en ik hebben morgenvroeg om tien uur een afspraak waarop ik hem de werking van de software zal uitleggen. In september komt er hulp van een bibliothecaris uit België, die hier ook een hele tijd zal verblijven.

Ik keek nog evenachterom en geef jullie nog een beeld op het hele terrein, maar dan vanuit de andere richting.

Vervolgens ga ik dan via de officiële ingang het gebouw binnen waarin de kantoorruimten van Ahadi en de serverruimte zijn opgenomen. Ik sluit af met een beeld van Edison die in één van deze kantoren naarstig werk levert.

links:

Fruitsla

Monday, July 7th, 2008
door

In Maendaleo, in het huis waar ik verblijf, logeren twee meisjes uit Zwitserland. Overmorgen echter, trekken ze verder om na een safari naar Europa terug te keren. Om hun periode hier leuk af te sluiten, stelde ik voor om een kleine barbeque op ‘t strand te houden. Ze gingen onmiddellijk op mijn aanbod in, maar toen ik hier tussen al de jongens rondliep en met Br. Stan praatte, begon ik me een beetje schuldig te voelen dat wij apart gingen feesten met lekker vlees en een glas bier, terwijl ze hier de dagelijkse portie rijst en bonen naar binnen werken. Daarom stelde ik de meisjes voor om een fruitsla te maken voor iedereen hier. Ze gingen meteen akkoord en het moet gezegd: het was een succes!

Het kuisen en snijden van het fruit was eigenlijk nog het leukste gedeelte. We hadden met de mensen uit de keuken overlegd en een lijstje opgesteld van de benodigde ingrediënten van een fruitsla voor 120 mensen. Toen de boodschappen arriveerden, zijn we aan het snijwerk begonnen. De foto’s hiervan kan je bekijken in het fotoboek waarvan de link hieronder is opgenomen. Heel snel vonden we bereidwillige handen en onder het maken van een heleboel grapjes werd de klus geklaard. Zestig appelsienen, zestig bananen, vijftien papaya’s, twintig ananassen en zeven citroenen werden vakkundig in kleine blokjes gesneden en in grote kommen verzameld. Het resultaat zag er geweldig uit! Ondertussen werden er grapjes gemaakt, gepraat, kortom: het was een gezellige boel! Om je een idee te geven van de kostprijs van het fruit hier: we gaven in het totaal 30.000 TZS uit, een slordige 25€.

De tevreden gezichten en de duimen omhoog deden me beseffen dat je een gemeenschap niet verlaat om dingen apart te vieren: je viert met de hele groep, of je viert niet.

080707_FruitSalad