Na het dagoverzicht (zie het bericht hieronder), geven we ook graag een videorondleiding door Maendeleo en Ahadi:
Klik hier voor de videorondleiding
Het heeft een nachtje geduurd om alle filmpjes online te krijgen, maar nu ze erop staan hopen we dat ze jullie een goed beeld geven van de leefgemeenschap waar we verblijven.
| 05u30 | De zon is nog nergens te bekennen op het moment waarop de bewoners van Maendeleo naar de kapel sloffen. Een paar minuten later kondigt het koor het aanbreken van de dag aan. |
| 06u00 | Mijn GSM wekt me bruusk uit mijn slaap. Verdwaasd sta ik op, kleed me aan en neem een tas straffe koffie om de slaperigheid te verdrijven. Ik controleer vlug even mijn mail nu er toch nog niemand gebruik maakt van de internetverbinding en je nog aan een heerlijke snelheid (9KB/sec!) kan surfen. |
| 06u30 | In de schemering zie ik een rij mensen richting de eetruimte schuiven: het signaal dat het tijd is om te ontbijten. Ik neem plaats naast broeder Stan die plagerig zegt dat ik er nog niet echt wakker uit zie. Vóór de zoete aardappelen worden doorgegeven, zingen we een lied over Maria als gebedje. De kunst is om te raden welke soort aardappel zich nog onder de schil verbergt, want naast de gelige aardappelen, zitten er dit keer ongetwijfeld ook witte exemplaren tussen die zo droog zijn dat ze in een mum van tijd als een spons alle speeksel uit je mond opzuigen…
 Klik hier voor het fotoalbum! Als een kleuter die benieuwd is naar het speelgoedje terwijl hij geconcentreerd de chocolade van zijn Kindersurprise pelt, verwijder ik de schil van de aardappel. Stan grinnikt wanneer mijn exemplaar witter blijkt dan een blad papier… De zoete thee zal weer smaken! |
| 06u45 | Ik drink een tas koffie en babbel nog wat met broeder Stan. Terwijl het zachtjes aan lichter wordt, zet ik me aan mijn laptop om wat te werken. |
| 08u30 | Ik hoor dat de spoelbak van het toilet zich met water vult: er is terug stromend water! Ik besluit de laatste restjes slaap met een koude douche weg te spoelen. Nadat ik me heb afgedroogd roep ik naar Wouts kamer dat er water is en hij spoedt zich naar mijn badkamer. Tien minuten later hoor ik metaalachtige geknars van de kraan, gevolgd door Wouts vloeken… De watermaatschappij draaide na tien druppels de hoofdkraan dicht… |
| 10u00 | Vandaag moeten Wout en ik een datakabel trekken van de gebouwen waar wij logeren tot aan de recreatieruimte van de broeders. De bedoeling is om hen daar ook van internet te voorzien.
Wout en ik trekken naar de markt om er een kabel te kopen. Voor we de lokale “IT-winkel” opzoeken, lopen we snel even een bakkerijtje binnen waar we een soort loempia bestellen. De koek met een vulling van gehakt, een eitje en wat groenten, is een welkome aanvulling voor het erg eenvoudige dieet van Maendeleo. In de IT-winkel leggen we de verkoper uit dat we honderd meter UTP-kabel nodig hebben. “Geen probleem”, zegt de man, en hij trekt een grijze kabel van een grote spoel. Op zijn toonbank staat de afstand van één meter met streepjes aangeduid en de winkelier meet daaraan een stuk kabel af. Wanneer hij een tweede meter wil afmeten, trekt hij de kabel zo hard in een nauwe lus, dat de koperen kern wel moét gebroken zijn… Wout onderneemt moedig een poging om dat in het Engels aan de man uit te leggen. We tonen de man ook aan dat de afstand door de fabrikant op de kabel werd afgedrukt en dat hij de lengte dus gewoon op de kabel kan aflezen. De winkelier kijkt ons wat verward aan, momptelt “yes sir” en wil een nieuwe meter op zijn toonbank afmeten. Wout staat verbaasd te kijken en gilt “STOP” wanneer de verkoper alweer een lus in de kabel trekt. Op dat moment komt een oude Indiër de winkel binnen die vraagt wat er aan de hand is. Hij luistert naar onze uitleg en vertaalt die in het Swahili aan de verkoper. Die gelooft er duidelijk niets van, want hij stelt voor om tien meter af te meten en die afstand tien keer te gebruiken om zo aan honderd meter te komen. Wout krabt ongelovig in zijn haar, maar even later houdt hij de kabel vast en loop ik 10 keer met de kabel naar een man die tien meter verder staat. Terwijl mensen op straat ons onbegrijpend aankijken – de winkel is immers niet groot en de tweede man staat midden op straat om de kabel vast te houden – komen we uiteindelijk toch aan honderd meter kabel. |
| 11u00 | Samson, een medewerker van Ahadi, zal ons helpen de kabel aan de muur te bevestigen. De kabel moet ook langs de dakrand worden bevestigd en dus kruip ik de ladder op en ga op mijn buik liggen om mijn lichaamsgewicht zoveel mogelijk op het dak dat enkel uit golfplaten van licht metaal bestaat te verdelen. Terwijl het dak kraakt en piept, boeken we snel vooruitgang. De klus wordt op een uurtje geklaard.
 Klik hier voor het fotoalbum! Wanneer ik terug langs de ladder naar beneden kruip, roept Stan lachend dat ik mijn voet weer zal verstuiken, als ik zo blijf stunten. Vorig jaar sloeg ik mijn voet hier namelijk al een keertje om… Ik spring van de ladder en doe alsof ik lelijk ten val kom… |
| 13u15 | De zus van Alex, een jongen die hier verblijft, komt op bezoek met haar zoontje van twee maand oud. De kleine zit op schoot bij broeder Stan en kijkt me met waterachtige oogjes aan. Wanneer ik de kleine mag vasthouden, vraagt Stan de moeder in het Swahili om naast me te komen staan… “Ze zullen verschieten wanneer ze die foto’s in België zullen zien”, giert Stan.
 Klik hier voor het fotoalbum. |
| 13u30 | Het is etenstijd. Er staan zoals elke middag rijst en bonen op het menu.
 Klik hier voor het fotoalbum! |
| 14u00 | Ik lees een beetje verder in “De eenzaamheid van de priemgetallen” terwijl Wout de routetabellen op de server aanpast. Hij wil het toestel als proxy- en bestandsserver laten fungeren. |
| 15u00 | Het gerucht doet de ronde dat er weer stromend water is. Samen met een paar bewoners van Maendeleo snelt Wout naar de wasbakken om kleren te wassen. Hij zit bijna door zijn voorraad propere onderbroeken…
 Klik hier voor het fotoalbum! Ik probeer ondertussen de nieuw geïnstalleerde software voor de laptops uit. |
| 16u00 | Wout en ik bespreken op het terras de werken in het ADEN-centrum, terwijl we genieten van een verse ananas. |
| 16u30 | De elektriciteit valt uit en Wout en ik besluiten dan maar naar het strand te trekken om wat te gaan zwemmen. Op het strand van Aqua Lodge vinden we Jean-Pierre, een broeder die ons gevraagd heeft of we hem kunnen leren zwemmen. Vandaag hebben we een lege waterfles van 6 liter meegenomen die hij kan gebruiken als “planksken”. Vandaag willen we hem namelijk laten oefenen op de beenbeweging van zowel schoolslag als crawl. De broeder doet keihard zijn best en de bewegingen zien er al behoorlijk uit, maar voorlopig komt hij nog maar zeer langzaam vooruit. Bovendien is één golf voldoende om hem helemaal onder water te laten verdwijnen. Oefening baart kunst… |
| 18u30 | Terwijl de zon ondergaat achter de Congolese bergen genieten Wout en ik van een biertje op het strand.
 Klik hier voor het fotoalbum! |
| 20u00 | Terug in Maendeleo aangekomen, is het ondertussen tijd voor het avondeten. ’s Avonds staat er altijd “ugali” (een dikke puree van maïsmeel) met bonen op het menu.
 Klik hier voor het fotoalbum! |
| 20u30 | Terwijl ik weer in mijn roman duik, zit Wout te Skypen met het thuisfront. |
| 23u00 | In de kamer naast me hoor ik de begingeneriek van “Buiten de zone”, Wouts favoriete afsluiting van de dag. Ik voel me slaperig, wrijf me in met muggenmelk en kruip onder de lakens… Het is morgen weer vroeg dag! |